Overbevolking
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
Er wordt getwijfeld aan de feitelijke juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel.
Raadpleeg de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie, en pas na controle desgewenst het artikel aan. |
Overbevolking is een subjectief begrip dat men gebruikt om aan te geven dat er te veel mensen zouden wonen, leven of aanwezig zijn in een land, gebied, stad, op een bepaalde plaats, of zelfs op wereldschaal, en dit één of meerdere problemen met zich meebrengt.
Inhoud |
[bewerk] Ecologisch begrip
In de ecologie is er sprake van overbevolking als een soort de draagkracht van zijn ecologisch gebied uitput.
Meestal verwijst de term specifiek naar de verhouding van menselijke bevolking tot de planeet Aarde. Het gaat hierbij niet om het aantal mensen of dieren maar om de verhouding tussen het aantal dieren of mensen in vergelijking met de middelen die zij moeten hebben om te overleven.
Als een bevolking 10 mensen omvat, maar er is slechts genoeg voedsel voor slechts 9 mensen, dan is er sprake van overbevolking op basis van de voedselvoorziening. Als een bevolking 100 miljard mensen telt, maar er is voedsel genoeg voor 200 miljard, dan is er geen sprake van overbevolking op het gebied van voedselvoorziening. De middelen omvatten: schoon water, voedsel, huisvesting, warmte en akkerland. Andere middelen omvatten: werkgelegenheid, geld, onderwijs, brandstof, elektriciteit, geneeskunde, goede riolering en huisvuilbeheer, en vervoer. Deze laatste middelen zijn minder van belang voor stammen die minder complexe levensstijlen kennen.
Elk jaar groeit de wereldbevolking met ongeveer 80 miljoen mensen.
[bewerk] Bevolkingsdruk door mensen
In 1804 telde het aantal mensen op aarde 1 miljard. In 1960, iets meer dan 150 jaar later, was dit aantal opgelopen tot 3 miljard mensen. Van 5 tot 6 miljard mensen duurde slechts 12 jaar. Wereldwijd leven er momenteel zo’n 6,55 miljard mensen op aarde. De vraag is in hoeverre dit aantal nog zal toenemen en wat de ecologische impact van zo’n grote gemeenschap op de aarde is.
Sinds de Industriële Revolutie is de wereldbevolking in meer dan exponentiële mate toegenomen. Deze groei werd gestimuleerd door wetenschappelijke en industriële doorbraken. De snelle ontwikkelingen van technologieën, hogere productie van voedsel, het gebruik van nieuwe medicijnen en andere factoren leidden ertoe dat de levensverwachting van mensen omhoog ging en de bevolking snel toenam. De groei van de bevolking en de levenswijze die we er op hebben nagehouden, gaat gepaard met het verbruik van makkelijk beschikbare grondstoffen zoals de fossiele brandstoffen. Aangezien de vraag naar fossiele brandstoffen toeneemt omdat de wereldeconomie- en bevolking groeien, wordt het milieu steeds meer belast. Het effect dat we als mensheid op het milieu hebben wordt aan de hand van een formule beschreven in het boek The Population Bomb van Paul R. Ehrlich:
I=P*A*T
I is het effect op het milieu door consumptie van de mens;
P is de grote van de bevolking;
A is de consumptie per hoofd van de bevolking;
T is de technologische factor.
Om te voorkomen dat de impact groter wordt door het groeien van de bevolking en het toenemen van consumptie (P*A) moet de de draagkracht van de Aarde is om een bepaalde hoeveelheid mensen en hun activiteiten te behouden. Technologische ontwikkelingen zouden ervoor kunnen zorgen dat er meer mensen op aarde kunnen leven. Daardoor is het begrip overbevolking relatief en constant aan verandering onderhevig.[1]
[bewerk] De theorie van Malthus
Vroeg in de 19e eeuw schreef Thomas Malthus dat, indien de menselijke bevolking zou blijven groeien met dezelfde snelheid als toen, zij te groot zou worden om van voldoende voedsel te worden voorzien. Hij stelde dat de bevolking exponentieel groeit, terwijl de middelen rekenkundig groeien. De bevolking zou door massahongersnood en verhongering worden geteisterd. Malthus bepleitte geboorteregeling, door "morele terughoudendheid", om dit te vermijden. Aangezien de bevolking de hoeveelheid middelen overschrijdt, vermindert de bevolking door het gebrek aan middelen. Dit proces houdt de bevolking in evenwicht en verzekert dat het niet de hoeveelheid middelen overschrijdt.
In de loop van de twee honderd jaar die volgde heeft hongersnood talrijke individuele gebieden getroffen. De verdedigers van deze theorie verklaren dat dit voorbeelden van de Malthusiaanse catastrofe en het Malthusiaans plafond waren.
[bewerk] Alternatieve visies
Andere studies tonen aan dat het huidige bevolkingsniveau van meer dan zes miljard door huidige middelen kan worden gesteund, of dat de wereldwijde bevolking tot tien miljard kan groeien. De veronderstellingen die aan deze stellingen ten grondslag liggen worden echter sterk bekritiseerd.
In elk geval hebben vele verdedigers van bevolkingscontrole gesteld dat hongersnood niet het enige probleem van overbevolking is. Deze critici wijzen op uiteindelijke tekort aan energiebronnen en andere natuurlijke rijkdommen, evenals het risico van ernstige overdraagbare ziekten bij een hoge bevolkingsdichtheid. Een ander gevaar is oorlog over schaarse middelen zoals landgebied en water.
Een tekort aan akkerland (waar de voedingsgewassen groeien) is een probleem. Ongeveer 21% van het land van de aarde is bebouwbaar. In het verleden voedden 650.000 m² landbouwgrond één persoon. Moderne technieken maken het mogelijk dat we meer voedsel kweken in minder ruimte. Groenten zoals aardappels en sla verspillen geen ruimte met oneetbare delen, zoals stelen, schillen, wijnstokken, en oneetbare bladeren. De nieuwe verscheidenheden van selectief gekweekte gewassen hebben grotere eetbare delen (fruit, groente, graangewas) en kleinere oneetbare delen. Met nieuwe technologieën is het nu ook mogelijk om gewassen op een wat minder vruchtbaar land te kweken. Tegenstanders hiervan geven dan weer aan dat het niet de bedoeling kan zijn om de werelbevolking op termijn te voeden met een soort van astronautenvoeding om toch maar iedereen van voedsel te voorzien.
[bewerk] Symptomen van overbevolking
Landen met een sterke overbevolking kennen de volgende symptomen:
- Het geboortecijfer is hoog
- De levensverwachting is laag
- Analfabetisme
- Hoog werkloosheidscijfer in stedelijke gebieden die tot sociale problemen leiden
- Ontoereikend akkerland
- Een laag voedseloverschot
- Slecht dieet met tot gevolg een slechte gezondheid en dieet-deficiëntie ziekten (b.v. rachitis)
- Het BBP per hoofd is laag (lager dan $ 765 per jaar)
- Velen leven in onhygiënische omstandigheden
- Hoge misdaad, doordat veel mensen stelen om te overleven
[bewerk] Zie ook
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
